جواد ساسانی فصلنامه پژوهش های حقوق تطبیقی عدل و انصاف 26453843 7 26 2024 12 06 Barriers to the Performance of the Obligation by a Third Party in the Afghanistan Legal System موانع ایفای شخص ثالث در نظام حقوقی افغانستان 210842 10.22034/aeclr.2024.485062.1153 FA سید عباس موسوی استاد یار در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه البیرونی استان کاپیسا کشور افغانستان. 0000-0002-2416-5585 Journal Article 2024 10 23 According to Articles 806 and 898 and subsequent articles of the Afghanistan Civil Code, third parties can perform other's obligations. Two important legal effects have been arranged on this type of performance: the collapse of the debtor's obligation against the creditor and the creation of the right of recourse for a third party. Considering the acceptance of the third-party payment institution in the Afghanistan legal system and the effect of recourse on it, the purpose of this study is to investigate cases in which the third party is not competent to fulfill another obligation or has the right of recourse to him. In this research, using a descriptive-analytical type of qualitative research method and using the documentary method of data collection, we reach the conclusion that in cases where the obligor's personality is the main cause of the contract or the obligation is hidden to the person, the third party cannot perform the debtor's obligation without the consent of the creditor. Also, in the second paragraph of Article 898 of the Civil Code, the creditor has the authority to reject the performance of the obligation by a third party and in the second paragraph of Article 899 for the debtor, the authority to prevent the third party from returning to himself has been expressly accepted. Therefore, despite the acceptance of the institution of performance of the obligation by a third party in the legal system of Afghanistan, this legal institution has obstacles and exceptions that are examined in this study. بر اساس مواد 806 و 898 و مواد بعدی قانون مدنی فغانستان، اشخاص ثالث می‌توانند دین دیگری را ایفا نمایند. بر این نوع ایفا دو اثر مهم حقوقی مرتب‌شده است؛ سقوط تعهد مدیون در مقابل دائن و ایجاد حق رجوع برای شخص ثالث. با توجه پذیرش نهادِ پرداخت ثالث در نظام حقوقی افغانستان و اثر رجوع مرتبه بر آن، هدف از این تحقیق بررسی حالاتی است که ثالث در آن صلاحیت ایفا تعهد دیگری و یا حق رجوع به او را ندارد. در این تحقیق با استفاده از نوع توصیفی – تحلیلی روش تحقیقِ کیفی و با بکار گیری روش اسنادی جمع‌آوری داده‌ها (بررسی اسناد) به این نتجه می رسیم که؛ در مواردی که شخصیت متعهد علت اصلی عقد باشد یا تعهد قایم به شخص باشد، ثالث بدون رضایت دائن نمی‌تواند اقدام به ایفای دین مدیون نماید. همچنان قانون مدنی در فقره دوم ماده 898 خود برای دائن صلاحیت رد ایفای ثالث را و در فقره دوم ماده 899 خود برای مدیون صلاحیت منع رجوع ثالث به خودش را به‌صراحت پذیرفته است. لذا علیرغم پذیرش نهادِ ایفای ثالث در نظام حقوقی افغانستان، این نهادِ حقوقی دارای موانع و مستثنیاتی می‌باشد که در این تحقیق به بررسی آن پرداخته می‌شود.