جواد ساسانی فصلنامه پژوهش های حقوق تطبیقی عدل و انصاف 26453843 7 26 2024 12 06 Justice; as fairness or human ability عدالت؛به مثابه انصاف یا قابلیت انسانی 210843 10.22034/aeclr.2024.486326.1154 FA محمدمهدی رحیمی دین و اقتصاد Journal Article 2024 10 30 Since time immemorial, justice has been a very important concept and has been of interest to activists in the field of social sciences. This article tries to analyze the theory of John Rawls, a political philosopher of the 20th century, about justice and compare its content with the thought of Amartya Sen, a theorist and winner of the Nobel Prize in Economics (1998). ) to explain the new theory synthesized from the opinions of two philosophers. Therefore, by using the descriptive analytical method, the question has been raised that how is it possible to achieve justice based on fairness or ability? And by using the conceptual framework of justice of John Rawls and Amarthiasen, this hypothesis has been raised: Rawls and Sen views They are similar to utilitarianism, which sees its end in general welfare and happiness for the maximum society. But in their methodology, they are different and inconsistent regarding the realization of fair conditions. From Rawls' point of view, fairness is the principle of equality of fair opportunities, and from Amarthiasen's point of view, it means the existence of conditions that present different options for people to choose, and time selection means that a person has the right to choose between different options and will become vulnerable when the choices are limited. By understanding the concept of capability, the poor is not someone who has no income, but someone who cannot get out of poverty. عدالت از قدیم الایام مفهومی پر اهمیت و مورد توجه کنشگران حوزه علوم اجتماعی بوده است.این مقاله سعی دارد با تحلیل نظریه جان رالز فیلسوف سیاسی قرن بیستم در باب عدالت و مقایسه محتوایی آن با اندیشه آمارتیا سن نظریه پرداز و برنده جایزه نوبل اقتصاد(1998) به تبیین ایستاری جدید سنتز شده از اراء دو فیلسوف بپردازد. لذا با بهره‌گیری از روش تحلیلی توصیفی این سوال مطرح گردیده است که امکان نیل به عدالت منبعث از انصاف یا قابلیت چگونه امکان پذیر است؟و با بهره گیری از چارچوب مفهومی عدالت جان رالز و آمارتیاسن این فرضیه مطرح گردیده است : رالز و سن دیدگاه هایی مشابه نسبت به فایده گرایی دارند که غایت آن را در رفاه عمومی و خوشبختی برای حداکثر جامعه میبینند. اما در روش شناسی شان نسبت به محقق شدن شرایط عادلانه متفاوت و ناهمسو میباشند.انصاف از منظر رالز اصل برابری فرصت های عادلانه و قابلیت از منظر آمارتیاسن یعنی وجود شرایطی که گزینه های مختلف را برای انتخاب پیش روی انسان می گذارد،انتخاب زمانی معنی دارد که انسان میان گزینه های مختلف حق انتخاب داشته باشد وبا محدود شدن انتخابها آسیب پذیر خواهد شد.با درک مفهوم قابلیت فقیر کسی نیست که درامد ندارد بلکه کسی است که نمیتواند از فقر بیرون بیاید.