فصلنامه پژوهش های حقوق تطبیقی عدل و انصاف

چکیده در تعامل حقوقی انسان‌ها با یکدیگر و بر اساس اراده آنان، قانون حاکم بر آن تعامل، یعنی قرارداد، شکل می‌گیرد و افراد خود را وفادار و ملزم به این قانون می‌دانند و عهد شکستن را مذموم و عهدشکنان را سزاوار پرداخت خسارت می‌شمارند؛ اما به نظر نمی‌آید تنها اراده فردی در این الزام و التزام مؤثر باشد، بلکه قرین این اراده فردی، باید به نقش اراده جمعی انسان‌ها که در پی جذب منافع عمومی تجلی می‌نماید. مع‌الوصف تخلف از اجرای تعهدات امری نیست که با تدوین مقررات هرچند جامعه و یا برخورد جدی محاکم قضایی به‌کلی ریشه‌کن گردد. در این خصوص لازم است بیان شود که تعهدات و قراردادها زمانی برای طرفین قرارداد دارای ارزش مطلوب و واقعی هستند که از ضمانت اجرای مناسب و کارآمدی برخوردار باشند. از دیرباز برای اینکه متعهد را ملزم به اجرای تعهد کنند و هوس نقض قرارداد به خیال او خطور نکند، شیوه‌های مختلفی مثل اخذ وثیقه و رهن، وجه التزام و ... در ضمن قراردادها متداول شده است. هریک از آن‌ها ضمن اینکه کاربرد خاص خود را دارا می‌باشد به دلیل وجود اشکالاتی در ماهیت و کارکرد آن‌ها به‌تنهایی همه اهداف موردنظر و مطلوب طرفین را تأمین نمی‌کنند

چکیده حفظ اسرار تجاری موجب حفظ مزیت مطلق یا نسبی تجاری می‌شود. اسرار تجاری از اقسام حقوق مالکیت فکری است که در حقوق تجارت بین‌الملل معنای بسیار عام و مطلقی دارد. هرچند موافقت‌نامه جنبه‌های تجاری مالکیت فکری (تریپس) اسرار تجاری را مورد شناسایی قرار داده اما حمایت از آنها را منوط به محرمانه باقی ماندن آنها کرده است؛ وانگهی تریپس، مورد پذیرش همه کشورها نیست؛ بنابراین تجار در هر حال، برای حفظ اسرار تجاری از قرارداد محرمانگی استفاده می‌کنند اما در روابط تجاری بین‌المللی که قانون یا کنوانسیون جهان‌شمولی وجود ندارد، مسئله این است که چگونه می‌توان با استفاده از قرارداد محرمانگی، اسرار تجاری را به بهترین حالت ممکن حفظ کرد؟ این تحقیق که به شیوه توصیفی و تحلیلی انجام شد نشان داد که نه‌تنها با تعیین دقیق تعهد‌ها و وجه التزام، بلکه با انعقاد موافقت‌نامه داوری می‌توان، به بهترین حالت ممکن اسرار تجاری را در حوزه تجارت بین‌الملل حفظ کرد.

چکیده چکیده
لزوم احترام به قرارداد، انجام تعهدات ناشی از آن می باشد طوری که عدم ایفای تعهدات قراردادی دارای ضمانت اجراهای متعددی می باشند که از مهم ترین آنها در نظام حقوقی ایران و فقه اسلام اجبار و فسخ معامله می باشد منظور از اجبار حکم یا دستوری از دادگاه یا سایر مراجع قانونی است که متعهد را به انجام عینی آنچه که تعهد نموده است الزام می کند و یا درصورت امتناع متعهد از حکم یا دستور، دادگاه با ابزارهای قانونی خویش از طریق مامورین اجرا و یا ثالث یا چنانچه انجام تعهد توسط شخص متعهد ممکن باشد با فشارهای مالی و مادی و جسمانی وی را مجبور به انجام تعهد می نمایدنحوه اجبار نیز که مهم ترین بخش مقاله حاضر را تشکیل می دهد به دو صورت مستقیم و غیر مستقیم است و این دو نوع اجبار بسته به موضوع تعهد از یکدیگر متمایز بوده و در مواردی که تعهد قائم به شخص است امکان اجبار مستقیم متعهد وجو ندارد و متعهد له صرفا می تواند از طریق اجبار غیر مستقیم تعهد خویش را طلب نماید و در صورت عدم ایفای تعهد از ناحیه متعهد مخیر به فسخ معامله گردد لذا به جهت اهمیت موضوع در این مقاله بعد از ذکر ،کلیاتی درباره مفهوم تعهد و انواع تعهد به اعتبار موضوع به نحوه تعهدات قراردادی خواهیم پرداخت و در آخر نتیجه گیری خواهد شد.
کلمات کلیدی:
تعهد،اجبار،اجرا،قرارداد

کلمات کلیدی:تعهد،قرارداد،اجرا،اجبار