تحدید حقوق دفاعی متهم در دادرسی کیفری ایران با نگاهی به اسناد بین المللی و حقوق بشر
دوره 7، شماره 26، پاییز 1403
https://doi.org/10.22034/aeclr.2024.486367.1155
علی سترگ، کرم جانی پور
چکیده رعایت حداقل تضمینات دادرسی عادلانه از نوع حقوق بشر است. لذا دستگاه قضایی باید تدابیر لازم جهت رعایت حقوق متهم و جلوگیری از تحدید آن را فراهم نماید و امکانات لازم در اختیار متهم بگذارد تا بتواند در صورت بیگناهی از اتهامات ناروا تبرئه شود. شخصی که در مظان اتهام واقع شده و برخلاف اصل برائت مورد تعرض و تعدی قرار گرفته، حق دارد با بهره گیری از حقوق انسانی در قبال این تجاوز و اتهام از خود دفاع نماید، چراکه دفاع از هر حیث حقی است طبیعی. حقوق دفاعی متهم از فربهترین مباحث حقوق بشر است و در اسناد حقوق بشری متعدد بدان توجه جدی شده است؛ بهطوریکه تحدید حقوق دفاعی متهم را با ضمانت اجراهایی مواجه میدانند؛ موضوعی که تا حدودی در اسناد داخلی کشور ما و در قانون آیین دادرسی کیفری 1392 در راستای کاهش تحدید حقوق دفاعی متهم نسبت به آن کوتاهی شده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای – اسنادی مورد نگارش قرار گرفته است.

